Abu Simbel

abuZachwyt budzi wyjątkowe bogactwo, dostojeństwo i piękno kompleksu świątynnego, lęk wywołuje zaś ogrom i monumentalność jedynej w swoim rodzaju budowli. Powstałą około 1250 roku p.n.e. gigantyczną skalną świątynię ufundował Ramzes II na cześć bogów Amona-Re, Re–Harachte i Ptaha. Jest ona wyjątkowo ciekawym zabytkiem architektury sakralnej okresu Nowego Państwa. Sprawujący przez 66 lat władzę faraon, najbardziej ekscentryczny w dziejach Egiptu, wzniósł więcej kolosalnych zespołów świątynnych i pałacowych niż jakikolwiek inny władca tego kraju. Cieszył się sławą wielkiego budowniczego. Abu Simbel przewyższa jednak świetnością wszystkie powstałe za jego czasów konstrukcje, pozostając jednocześnie pomnikiem, jakiego nie miał żaden inny faraon. Wykuta w skale różowego piaskowca fasada w kształcie trapezu ma 30 metrów wysokości i 35 metrów szerokości. Zdominowana jest przez cztery 22–metrowe posągi siedzącego na tronie króla, spoglądającego ponad pustką jałowego, pustynnego krajobrazu. Jednemu z posągów brak głowy, którą zniszczyło trzęsienie ziemi. Uwiecznione przez rzeźbiarzy oblicze Ramzesa II jest chmurne i odnosi się wrażenie, że był to człowiek antypatyczny. Ale może nieco bardziej wyrozumiale będziemy oceniać tego władcę, gdy weźmiemy pod uwagę przypuszczenie wysunięte przez badaczy mumii faraona, że musiał on cierpieć na przewlekłe bóle zębów. Pomiędzy realistycznymi wizerunkami potężnego władcy widnieją małe statuy członków jego rodziny, a przede wszystkim pięknej żony Nefertari.

« (Previous Post)
(Next Post) »


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

© 2017: Podróże Małe i Duże | Travel Theme by: D5 Creation | Powered by: WordPress